Portfolio

PORTFOLIO

Sortuj: Wszystko
  • Wszystko
  • Architektura
  • Architektura Krajobrazu
  • Architektura Wnętrz
  • Design
loading
Ethanolum Hotel i Restauracja w Nakle nad Notecią
loading
Green View Przystanek Autobusowy w Suchym Lesie
loading
Pawilon Wystawienniczy
loading
Plac muzyczny w Jaworznie
loading
Geometryczny ogród pod Poznaniem
loading
Ptasi ogród w Borku Wielkopolskim
loading
Rdzawe wariacje, ogród w Jarocinie
loading
Runo leśne, ogród w Jaraczewie
loading
Schron, ogród w Mogilnie
loading
Booking, wnętrza w Bydgoszczy
loading
Eklektyczne wnętrza w Mogilnie
loading
Kostka Gierkowska w Borku Wielkopolskim
loading
Międzypokoleniowe wnętrza w Żerkowie
loading
Odbicia natury, Akademia w Hansgrohe
loading
Prosto, wnętrza łazienki w Dębowie
loading
Restraucja Nihil Novi w Radomiu
loading
Rodzinne wnętrza w Żerkowie
loading
W dzieciństwie, wnętrza w Jarocinie
loading
Wnętrza poddasza w Borku Wielkopolskim
loading
Z duszą, wnętrza w Zalesiu
loading
Kolekcja lamp Wspólny/Wspólna
loading
Proporcje natury
loading
W równowadze
loading
Ogród traw w Dębowie

Projekt przestrzeni oraz wnętrz gorzelni opiera się na rewitalizacji obiektu i sąsiadującego 
z nim terenu. Koncept łączy poszanowanie tradycji dziedzictwa kulturowego historyzującej zabudowy z cechami nowoczesności, rozumianej jako prostota formy i konsekwencja materiału. Dzięki temu kompozycje wnętrz i zewnętrza obiektu spójnie przenikają się. Beton, drewno, miedź i cegła, a przede wszystkim zieleń identyfikują całe założenie. Elementem koncentrującym uwagę na dziedzińcu jest przedpole widokowe w postaci rozległej tafli wody, eksponującej ceglany budynek oraz skrywającej parking podziemny.

Na parterze budynku, w centralnej części wewnętrznego ciągu komunikacyjnego, znajduje się recepcja, która podkreślona jest masywną, drewnianą bryłą. Do pełnienia funkcji restauracyjnych, konferencyjnych, imprezowych przystosowane są dwie duże sale. Widokowe otwarcia szczelinowe, w postaci wysokich okien, znajdujące się w głównych, reprezentacyjnych wnętrzach, wprowadzają otaczający krajobraz do wewnątrz.

Zewnętrzny układ funkcjonalno- przestrzenny zaprojektowano biorąc pod uwagę potrzeby użytkowników, zarówno gości hotelu i restauracji, jak również mieszkańców miasta korzystających z otwartego terenu rekreacyjnego. Wydzielone wgłębniki, przyjazne przestrzenie integracji, zachęcają do odkrywania kolejnych poziomów wnętrz architektoniczno- krajobrazowych. W projekcie uwzględniono i podkreślono widoki na otaczający, zróżnicowany krajobraz. Powstałe otwarcia, zarówno szerokie, panoramiczne, jak 
i szczelinowe, uwydatniają piękno otoczenia, zachęcając do przebywania w zróżnicowanych wnętrzach.


Projekt konkursowy, który zrealizowany został podczas warsztatów z firmą A2HM oraz Gminą Suchy Las. Przystanek z założenia miał być odizolowany od ruchliwej drogi krajowej, chronić użytkowników przed nadmiernym nasłonecznieniem oraz kierować wzrok na nadjeżdżający autobus. Brak zieleni na terenie inwestycji przełożył się na użycie sędziwego drzewostanu w centrum przystanku. W procesie projektowym badano optymalizację kątową dla systemu żaluzji budujących bryłę. Elementy konstrukcyjne zaprojektowano z profili stalowych, wykończonych powlekaną blachą tytanowo- cynkową (Slate). Po zmroku, ze względów bezpieczeństwa, całość oświetlona jest oprawami najazdowymi, eksponującymi rytmiczny charakter bryły.


Aranżacja komercyjnej przestrzeni wystawienniczej dla producenta płyt okładzinowych z betonu architektonicznego obejmuje zaprojektowanie pawilonu wraz z instalacją multimedialną. Zaproponowane rozwiązanie sprawdzi się podczas targów promujących markę. Pawilon wyróżnia się bowiem spośród konwencjonalnych rozwiązań. Swoją nieregularną, ażurową formą nawiązuje do włókien polipropylenowych, wzmacniających strukturę betonu. Subtelności 
i lekkości konstrukcji dodają kurtyny, które w zawoalowany sposób pokazują prawdę materiału- skalę szarości betonu architektonicznego. Ponadto wyraźnie wyodrębniają przestrzeń targową firmy. Elementem zapraszającym do eksploracji wnętrza pawilonu jest projekcja logotypu producenta, wędrującego po podestach przed wejściem. Półtransparentna przesłona, podwieszona do sufitu hali wystawienniczej, stanowi także tło dla wyświetlanych wewnątrz struktur mikroskopowych produktu. Tajemnicza iluminacja całości skupia uwagę odbiorców, eksponuje bryłę oraz podkreśla intrygujący charakter przestrzeni.


Wpisanie rozwiązań przestrzennych w lokalny kontekst wiąże się 
z wykorzystaniem podstawowego elementu pisma nutowego dla zapisu dźwięków we współczesnej notacji muzycznej. Osią kompozycyjną i widokową placu jest główny trakt spacerowy, o szerokości ponad 7 metrów, przebiegający pomiędzy równolegle usytuowanymi budynkami Szkoły Muzycznej oraz Młodzieżowym Ośrodkiem Kultury. Diagonalną osnową kompozycyjną, zlokalizowaną względem osi widokowej jest rytm pięciolinii, nawiązujący do zachowanego ciągu komunikacyjnego.

Celem projektu jest zwiększenie komfortu przebywania człowieka w przestrzeni publicznej poprzez zmiękczenie zabudowy tkanką roślinną. Uzyskane dzięki diagonalnej siatce kliny zieleni, w części parkowej, naprzemiennie ukazują wnętrze placu oraz ukrywają je. Ich dynamiczny rys, odbierany 
z perspektywy przechodniów, rowerzystów zaciekawia i skłania do poznania nowej przestrzeni. Dzięki temu architektura placu została „domknięta” zielenią 
i zyskała tło dla własnej formy.

Praca zdobyła I nagrodę w konkursie „Jaworzno – Miasto Siedmiu Rynków”, zorganizowanym przez Urząd Miejski w Jaworznie.


Właściciele ogrodu podmiejskiego, o powierzchni 650 m2, zaproponowali geometrię układu funkcjonalno- przestrzennego, którą staraliśmy się rozluźnić 
i odróżnić od podobnych pseudo nowoczesnych ogrodów. Narzucone reguły zmiękczono płynnym charakterem traw ozdobnych. Część frontowa, przysłonięta zwartym ogrodzeniem, tylko w niewielkim stopniu odsłania posesję. Akcent tutaj stanowi szpaler strzyżonych prostopadłościennie grabów. Formalny charakter ulega lekkiej transformacji w części wypoczynkowej, za domem. Ważnym rozwiązaniem było sprzężenie otaczającego krajobrazu z wnętrzem ogrodowym. Zaprojektowane otwarcie w ramie żywopłotu cisowego, okalającego teren, nadaje głębi niewielkiej przestrzeni. Na osi widokowej tarasu wykonano punkt wodny o prostej formie. Taras wraz z małą architekturą zadaszono żaglem ogrodowym.


Ogród o powierzchni około 400m2. Jego dwoisty charakter wynika z różnic 
w nasłonecznieniu działki. W części zacienionej stanowi leśny zakątek, 
w nasłonecznionej natomiast jest rajem dla bylin i ziół. Osnowę kompozycyjną budują drzewa i krzewy iglaste. Domownicy posiadają dwa tarasy wypoczynkowe. Jeden zacieniony, z kominkiem, drugi, ukryty w gąszczu zieleni, przy oczku wodnym i wolierze.


Ogród z założenia miał być wizytówką właścicieli, która przyciąga uwagę przechodniów. Znajduje się on przy domu jednorodzinnym. Powierzchnia projektowanego obszaru wynosi 65m2.

Inspiracją dla całości była korozja materiału oraz poszukiwanie jej barw 
w naturze. W centrum usytuowano okrągły placyk, wykonany 
z rdzawego łupka, który płynnie przechodzi w ścieżkę. Okrągła rama z lustrem dopełnia istniejący murek ceglany, powiększając zarazem przestrzeń.

Rośliny dopasowano do stanowiska słonecznego, szukając odmian o rdzawym wybarwieniu. W ogrodzie znalazły się rozchodniki, pęcherznice, żywotniki zachodnie ‘Golden Tuffet’, trawy, kostrzewy, turzyce. Ramą dla swobodnych nasadzeń rabaty będzie obwódka z bukszpanów. Niewielki, półcienisty zakątek wypełnia hortensja ‘Anabelle’.

Rzeźby nawiązujące do budowy źdźbła trawy, nadają założeniu indywidualny charakter, szczególnie doceniany o zmierzchu, dzięki użytym reflektorom. 



Ogród przy domu jednorodzinnym, o wystawie południowo– zachodniej, stanowi reprezentacyjną część działki właścicieli. Powierzchnia projektowanego obszaru wynosi 70m2. Sporą część zajmuje półcienisty fragment pod schodami wejściowymi do budynku. Posesja sąsiaduje z wiekową aleją lipową.

Inspiracją dla całości była roślinność runa leśnego. W nasłonecznionej części ogrodu, na podwyższonej rabacie, założono wrzosowisko. Między istniejącymi nawierzchniami posadzono trawy, kostrzewy, turzyce, paprocie oraz żurawki. Wykorzystując dębowe drewno, podkreślono układy nasadzeń naturalnym obrzeżem. Wykończenie dla nich stanowi ściółka z kory dębowej i sosnowej.

W zacienionej części założenia, w pobliżu ścieżki z tłucznia bazaltowego, znajduje się punkt wodny z kamiennego żarna. Detalem uzupełniającym są rzeźby, nawiązujące do budowy pastorału paproci. Nad całością górować będzie 
w przyszłości brzoza brodawkowata odmiany ‘Dalecarlica’. 



Projekt stanowi współczesną wizję ogrodu dla młodego małżeństwa, obejmującą przestrzeń frontową oraz rekreacyjną działki. Na terenie znajdują się dwa pawilony 
o różnej geometrii, wykonane z drewna. Jeden z nich, usytuowany w obniżeniu terenu, pełni funkcję salonu ogrodowego, wyposażonego w meble oraz infrastrukturę wodną. Drugi natomiast jest miejscem zabaw dla dzieci. Naturalistyczny krajobraz otaczający ogród został przeniesiony do jego wnętrza. Wykorzystane drzewa, krzewy, byliny 
i trawy ozdobne dodają lekkości zaprojektowanej architekturze. Część frontowa, 
o charakterze formalnym, uwidacznia się w strzyżonych, cisowych żywopłotach. Przestrzeń odpowiada na oczekiwania właścicieli dotyczące chęci obcowania z naturą 
i jednoczesnej izolacji od sąsiednich działek. 



Projekt obejmuje projekt wnętrz w centrum Bydgoszczy. Mieszkanie z założenia ma zostać udostępniane do wynajęcia. Uniwersalny i jednocześnie nowoczesny charakter miejsca ma za zadanie przyciągać uwagę gości. Użyto lekkich, ażurowych mebli, niepowodujących efektu przytłoczenia w niedużej przestrzeni. Wykorzystane naturalne materiały oraz akcenty kolorystyczne ocieplają wizerunek miejsca. Wyróżnik wnętrz stanowi cykl grafik, rozmieszczony w każdym pomieszczeniu.



Połączenie rustykalnego charakteru zewnętrza z projektowanym wnętrzem stanowiło wyzwanie projektowe. Dom jednorodzinny usytuowany na wsi, sprzężony jest widokowo z ogrodem oraz rozległym krajobrazem. Wykorzystane materiały podkreślają wrażenie przytulności przestrzeni. Drewno stanowi element konstrukcyjny oraz detal wnętrza. Obrazujący różnorodną rysunek słojów relief oraz miętowe dodatki akcentują całość.



Projekt obejmuje aranżacje wybranych przez właścicieli wnętrz w domu jednorodzinnym tzw. „Kostce gierkowskiej”, pochodzącej z lat 80 tych. Prosta bryła budynku, przekłada się na czytelny układ funkcjonalny pomieszczeń 
z centralnie usytuowaną klatką schodową, salonem od północnej strony, holem 
i toaletą. Aranżowana przestrzeń zajmuje powierzchnię 50m2. Powstałe formy oraz użyte materiały wpisują się w wiodący tutaj nurt - minimalizm. Zaprojektowany obraz (relief) z betonu architektonicznego spójnie łączy pomieszczenia, ukazując jednocześnie transformację materiału. Inspiracją do stworzenia reliefu była obserwacja układów naturalnych form unoszących się na wodzie. Organiczna struktura ukazana poprzez surowość materiału kompozycyjnie oddziałuje jak sprzężenie widokowe wnętrza ogrodowego 
z salonem. Dodatkowo przewidziano miejsce na zieloną ścianę. Kolorystyka dominująca we wnętrzu ogranicza się do odcieni szarości przełamanych brązem dębiny. Surowość betonu równoważy duży udział powierzchni drewnianej 
w postaci elementów klatki schodowej. Powstała balustrada pełna z wyciętym wzorem, nawiązującym do włókien polipropylenowych, zapewnia bezpieczeństwo oraz doświetla biegi schodów. Całości towarzyszy klimatyczne oświetlenie z subtelnym podświetleniem, eksponującym kluczowe elementy.



Projekt obejmuje aranżacje wnętrz w domu jednorodzinnym. Młode małżeństwo, chcąc zachować pamięć po przodkach, postanowiło wykorzystać ich stare, dębowe meble, pochodzące z lat 50- tych XX wieku. Zostały one połączone z współcześnie panującymi trendami. Pomieszczenie pełni funkcję salonu oraz jadalni. Wprowadzona geometria na ścianie oraz podłodze wyważa mocny charakter drewnianych mebli. Komody eksponują także pasje domowników.


Inspiracją do stworzenia projektu wnętrz salonu kąpielowego były obserwacje krajobrazu nadwodnego. Jesienna aura, cykliczne wahania roślinności wodnej i przywodnej, relacje między nimi, przenikania świata realnego i odbitego.

Krajobraz odbity w stagnującej wodzie, stanowi punkt wyjścia dla projektu. Postrzegany kadr jest ostry. Cechuje go nagromadzenie linii prostych. Wkradający się w postrzegany obraz ruch wody diametralnie zmienia odbiór całości. Kadr wydaje się być mniej ostry a bardziej miękki. Linie proste stają się naturalnie płynne. Tworząc koncepcję wnętrz salonu kąpielowego interesujące stało się przenikanie płynnych i prostych geometrii. Duch minimalizmu, ujawniający się w doborze prostych, ostrych form, przełamany zostaje ruchem wody podczas korzystania z wanny, prysznica czy umywalki.


Podstawowym założeniem realizowanego projektu łazienki na poddaszu domu jednorodzinnego była prostota i ponadczasowość. Syntetycznie potraktowane płaszczyzny ścian i podłogi, mimo skomplikowanej geometrii pomieszczenia, zyskały uporządkowany charakter. Szarość gresu przełamana została elementami z klejonego drewna bukowego w naturalnym wykończeniu. Zadbano także o stworzenie unikatowych detali, które wyróżniają wnętrze. Zaprojektowana do pomieszczenia lampa uwzględnia potrzeby użytkowników- ich wzrost oraz jednoczesne korzystanie 
z umywalek


Celem proponowanej aranżacji jest identyfikacja rozwiązania z miejscem, w którym znajduje się hotel i restauracja. Nihil Novi usytuowany jest w centrum miasta Radomia. 
W projekcie wybrany fragment mapy miasta został przeniesiony do wnętrz restauracji w formie trójwymiarowej okładziny ściennej. Sam rynek bezpośrednio odpowiada usytuowaniu kominka, dzięki czemu symbolicznie serce miasta przenosi się do wnętrz restauracji. Zapisana w rysunku geometrii okładziny historia miasta, pokazuje swoją duszę. Forma wykończona jest blachą miedzianą w połysku, delikatnie szczotkowaną. Przestrzenie pomiędzy powstałymi bryłami wykończono powierzchnią czarna matową. Dzięki temu okładzina wydaje się jeszcze bardziej trójwymiarowa. Zauważalna jest także zmienna głębokość powstałych brył, od prawie płaskich wokół kominka, aż do zlicowanych z istniejącą wnęką narożnikową form. Idea mimo silnego wyrazu koresponduje z wnętrzem. W aranżacji wykorzystano gazowy kominek Leo 200, osadzony na wysokości 90 cm, dzięki czemu widoczny jest z wielu stron restauracji. Nowy wizerunek miejsca kształtuje także zespół odbić powstających na płaszczyznach brył okładziny.

Praca zdobyła II nagrodę w konkursie „Przestrzeń i kominek”, zorganizowanym przez firmę Kratki.


Projektowana przestrzeń dla młodego małżeństwa z dziećmi z założenia miała być przytulna i nowoczesna. W holu oddzielono klatkę schodową od wnętrza pokoju zabaw rytmiczną, wertykalną konstrukcją. Znalazło się także miejsce do przechowywania zabawek ukrywające skosy poddasza. Zaproponowane oświetlenie eksponuje ważne elementy projektu.


Projekt pokoju dziecięcego zakładał dostosowanie przestrzeni zarówno dla małego użytkownika jak i pozostałych domowników. Wnętrza odpowiadają na potrzeby przechowywania, pracy i nauki oraz stanowią miejsce zabaw dziecięcych. Bajkowe ptaki stanowią dyskretne oświetlenie oraz akcentują charakter przestrzeni.


Projekt obejmuje aranżacje wnętrz na poddaszu użytkowym w domu jednorodzinnym. Opracowywana przestrzeń zajmuje powierzchnię 56m2. Adresatem jest młode małżeństwo, które stawia na nowoczesny, a zarazem niebanalny charakter pomieszczeń. Całość składa się z wiatrołapu, kuchni 
z jadalnią połączoną funkcjonalnie z salonem oraz sypialni. Klamrą łączącą wnętrza jest wysoki na trzy metry korytarz z podwieszanym drewnianym sufitem. Zabieg ten ma na celu optyczne zintegrowanie trzech różnych kątów nachylenia stropów. Podczas ustalania układu funkcjonalno- przestrzennego zaprojektowano w centralnym miejscu ścianę obłożoną płytami z betonu architektonicznego, która pełni rolę bazy pod bio-kominek. Bazą do ekspozycji użytych materiałów takich jak drewno klejone oraz beton architektoniczny jest biel ścian, przełamywana fragmentami tapet o geometrycznych wzorach. To właśnie one stanowią punkt wyjścia do powstania koncepcji. Interesującymi zagadnieniami w analizie było: multiplikacja formy oraz jej nawarstwianie, podziały prostych figur geometrycznych, zjawisko uprzestrzennienia na pozór płaskich figur. Całości towarzyszy nowoczesne oświetlenie oraz podświetlenie eksponujące kluczowe elementy.


Projekt otwartej przestrzeni łączącej klatkę schodową, przedpokój, kuchnię z jadalnią oraz salon, zakładał uwzględnienie relacji pomiędzy klasycznymi meblami ze Swarzędza z geometrią. Powstałe eklektyczne wnętrza zestawiają gusta właścicieli oraz stanowią tło dla tradycyjnej stolarki meblowej. Szlachetny materiał - granit, będący okładziną dwustronnego kominka oraz blatów kuchennych, nadaje elegancji 
i ponadczasowego wymiaru.


„Wspólny/Wspólna” to kolekcja lamp, łączących świecenie skupione w obszarze prac precyzyjnych (o natężeniu 800lx) z odbitym światłem  rozproszonym, mającym charakter dekoracyjny (50lx). Przenoszenie środka ciężkości konstrukcji mniejszego modelu lampy powoduje zmianę jej zastosowania. Duży model lampy zapewnia możliwość rotacji elementu sufitowego o 360˚, co zwiększa pole oświetleniowe. Dzięki obrotowości kołnierza w obu modelach możliwa jest koncentracja strumienia świetlnego na płaszczyznę pracy.

Badania i analizy kierunków świecenia i kątów regulacji elementów formy dążyły 
do zoptymalizowania zastosowania lampy w wielu miejscach. Prace prototypowe opierały się 
na stworzeniu ruchomych stelaży dla różnych konfiguracji usytuowania źródła światła i blendy względem siebie oraz mierzeniu ilości światła w pomieszczeniu oraz strefach pracy przy pomocy luksomierza. Przegubowe konstrukcje z możliwością blokowania ustawień przebadane zostały pod względem kierunku, kąta oraz mocy świecenia.

Kołnierze, w zależności od modelu, wykonano z forniru osikowego, blachy miedzianej lub tytanowo- cynkowej oraz z tworzywa polipropylenowego Priplak. Ich wypełnienie stanowi rdzeń- stożek wytoczony z drewna klonowego, w którym znajduje się źródło światła. Blenda, element odbijający światło, powstał z blachy tytanowo- cynkowej lub miedzianej. Całość osadzona jest na konstrukcji ze stali nierdzewnej.

Zamierzeniem projektowym jest wykorzystanie jednej lampy do wykonywania czynności 
o zróżnicowanych wymaganiach oświetleniowych w kilku strefach funkcjonalnych wnętrza.


Kształt przedmiotom nadaje m.in. pełniona przez nie funkcja, wybrany materiał 
i technologia jego obróbki, czynniki ekonomiczne, upodobania estetyczne odbiorcy. Tworząc obiekty, których jedynym wyznacznikiem jest materia proporcji, a decydentem jakości sam projektant, możliwości ich kreacji są rozliczne. Punktem odniesienia moich poszukiwań stały się proporcje wynikające z natury. Analizując liść kukurydzy, starając się zrozumieć zasady jego funkcjonowania, syntetyzując wybraną regułę konstrukcyjną, mechaniczną, transformowałam ją do trójwymiarowych obiektów.

Pojmowanie natury jest czymś więcej niż jej kopiowaniem. Obserwacja, zrozumienie naturalnych struktur, mechanizmów pozwala mi próbować rozumieć świat, lepiej żyć, bardziej świadomie projektować.


Projekt odpowiada na rozterki związane z dominacją człowieka nad światem przyrody oraz lękiem, który wywołuje natura w człowieku. Stan równowagi 
w przedmiotach stał się tematem refleksji za sprawą inspirujących dokonań Bruno Munariego oraz Aleksandra Caldera. Zagadnienia wyważania obiektu, wprowadzania obiektu w ruch oraz czasu jego powrotu do stanu statycznego, stały się przedmiotem zainteresowania projektowego. Opisane matematycznie kształty prototypowano w różnych materiałach. Docelowo powstał obiekt- falochron, składający się z kształtów umieszczonych na wspólnej osi. Wprowadzony w ruch, uwidacznia zmienną amplitudę i okres ruchu wahadłowego kształtek, uzależniony od masy oraz przesunięciem jej względem osi. Myśląc o naturze, która stanowi rezerwuar sił i zasobów, jednocześnie będących niebezpieczeństwem dla istnienia człowieka, powstał pomysł badania ruchu zaprojektowanego obiektu w wodzie. Zadano przykładowe wartości fali dla sytuacji sztormowej na Morzu Bałtyckim 
w celu zasymulowania i przetestowania różnych konfiguracji. Badania metodą empiryczną zakładały budowę basenu do testów. Symulacje przeprowadzono 
w zmiennym zanurzeniu obiektu oraz w różnych ustawieniach falochronu względem kierunku wytwarzania fal. Druga metoda symulacji sytuacji sztormowej zrealizowana została w programie Flow 3D Science. Kształty współgrają z naturą, poddają się jej działaniu, nie stanowiąc monolitycznej bariery dla energii. Idea harmonii zostaje zachowana.


Z miłości do przyrody i wiejskich krajobrazów połączono projektowany ogród z sąsiadującym otoczeniem. Tętni on kolorem zmieniających się sezonowo nasadzeń. Starannie zaplanowane roślinne gęstwiny przypominają te stworzone przez naturę. Ulubionymi i często powtarzanymi kompozycjami są zestawienia miskantów, rozchodników, śmiałków, kostrzew. Wiosenne przebudzenie w ogrodzie zwiastują tulipany. Ważne są także detale, takie jak brzozowe świeczniki czy wiklinowe kosze z roślinami sezonowymi.